Gjyshërit tanë nuk kishin nevojë për teknologji apo suplemente të shtrenjta për të qenë mirë. Zakonet e tyre të shëndetshme ishin pjesë integrale e jetës së përditshme, para se oraret e ngjeshura dhe shpërqendrimet dixhitale të bëheshin normë.
Ata lëviznin vazhdimisht; ecja ishte një pjesë natyrale e ditës, jo thjesht ushtrim. Kjo lëvizje me intensitet të ulët përmirëson shëndetin e zemrës, qarkullimin e gjakut, forcon muskujt dhe ruan lëvizshmërinë, duke ndihmuar edhe në zvogëlimin e stresit.
Ndërveprimet ballë për ballë me fqinjët ishin të zakonshme, duke ndërtuar besim dhe duke ulur ndjenjën e vetmisë. Hulumtimet tregojnë se kontakti i drejtpërdrejtë është më i dobishëm për shëndetin mendor sesa komunikimet dixhitale.
Shumica e vakteve gatuheshin në shtëpi me përbërës të thjeshtë, duke qenë më të shëndetshme se ushqimet e përpunuara. Gatimi në shtëpi promovonte ndërgjegjësimin për madhësinë e porcioneve dhe rregullonte vaktet familjare.
Gjyshërit tanë lejonin edhe momente mërzie, të cilat, para dominimit të telefonave inteligjentë, nxiten kreativitetin, mendimin kritik dhe zgjidhjen e problemeve. Kjo ndihmonte edhe në përqendrim dhe pushim të plotë.
Ata kishin gjithashtu një rutinë ditore më të qëndrueshme, me orare të rregullta gjumi, ngrënieje dhe pune. Kjo rutinë rregullon gjumin, mbështet zakonet e shëndetshme, zvogëlon tendosjen mendore dhe krijon një ndjenjë stabiliteti thelbësore për shëndetin fizik dhe emocional.