Taksitë në Gjermani u standardizuan me ngjyrën bezhë të çelët (RAL 1015) në vitin 1971. Ky vendim, i marrë nga ministri federal i Transportit, Georg Leber, solli një ndryshim të rëndësishëm nga ngjyra e mëparshme e zezë.
Një nga arsyet kryesore ishte dallueshmëria. Ngjyra bezhë nuk përdorej shpesh për makinat private, duke i bërë taksitë lehtësisht të identifikueshme në trafik. Kjo ngjyrë gjithashtu rriste sigurinë rrugore, pasi automjetet ishin më të dukshme, një aspekt thelbësor për ministrin Leber.
Përveç kësaj, ngjyra bezhë ofronte avantazhe praktike. Ajo fshihte më mirë papastërtitë dhe njollat e vogla, duke i bërë taksitë të dukeshin më të pastra për një kohë më të gjatë. Në një kohë kur kondicionerët nuk ishin të zakonshëm, ngjyra e çelët ndihmonte gjithashtu në mbajtjen më të freskët të brendësisë së automjeteve gjatë verës, krahasuar me ngjyrën e zezë.
Pas një periudhe kalimtare prej pesë vitesh, të gjitha taksitë e zeza u zëvendësuan plotësisht nga ato bezhë në rrugët gjermane.