Një grua, pjesëmarrëse në tubimin qytetar, foli përpara protestuesve në Tiranë. Ajo e përshkroi situatën aktuale në Shqipëri si një “diktaturë oligarkike” me përmasa ndërkombëtare, ku qeveria shërben si qendër e këtij sistemi.
Theksi kryesor i fjalimit ishte apeli për paqe dhe shmangie të dhunës. Sipas saj, çdo rrëshqitje drejt dhunës do të dështonte misionin e protestës, i cili synon t'i japë fund tranzicionit dhe të rrëzojë kryeministrin. Ajo theksoi se ky mision i takon drejtpërdrejt protestës, jo institucioneve.
Protestuesja vuri në dukje se tubimi ka sjellë tashmë një vlerë të rëndësishme: zgjimin e vetëdijes popullore, pa ndërmjetësimin e politikanëve. Pasi të rrëzohet kryeministri, ajo propozoi krijimin e institucioneve të reja, përfshirë edhe një Kuvend të protestës.