Emri 'Kopil' nuk është me origjinë sllave, por klasifikohet si fjalë ballkanike, me disa studiues që e lidhin me shqipen. Në gjuhën e vllehëve ballkanikë, 'kopil' do të thotë djalë, ndërsa në shqip dhe serbisht mund të marrë një kuptim fyes si 'bastard'. Megjithatë, në Drenicë dhe rrethinë, kjo fjalë përdoret edhe me konotacion lavdërues, duke nënkuptuar 'të shkathët', 'të zgjuar' ose 'të zotin'.
Millosh Kopiliqi, një bujar i vogël tokash dhe vasal i Vukut nga Drenica, besohet të ketë qenë me prejardhje dinarike, rezultat i një simbioze shqiptaro-serbe. Prejardhja e tij dëshmohet nga emri, mbiemri, vendlindja e mundshme dhe karakteri i tij. Dokumentet si krisobulat e Banjskës dhe Deçanit përmendin emrin 'Kopil' si emër personi, si në Ursullovac apo fshatin Çabiq afër Rahovecit.
Ndërkohë, mbiemri 'Kopiliq' pësoi një ndryshim drejt 'Kobiliq' përmes etimologjisë popullore, e lidhur me legjendën e nënës së heroit, e cila ishte e fortë si një pelë (kobila). Kjo formë u ndryshua më pas në 'Obiliq' rreth mesit të shekullit XVIII. Sidoqoftë, kuptimi lavdërues i fjalës 'kopil', që nënkupton një djalosh të shkathët dhe hero, reflektohet në këngët popullore. Kulti i Millosh Kopiliqit është veçanërisht i fortë te shqiptarët, të cilët e konsiderojnë atë si hero kombëtar, fakt i djoë nga kënga shqiptare e Kosovës dhe njoftimet e Çajkanoviqit për pasardhës në Elbasan.