Ky fenomen i pazakontë e bën Erebusin, i vendosur në Ishullin Ross të Antarktidës, unik në botë. Ai ndodhet rreth 1,350 kilometra nga Poli Jugor Gjeografik dhe karakterizohet nga prania e një liqeni të përhershëm lave.
Sipas studimit fillestar, vullkani nxjerr rreth 80 gramë pluhur ari mikroskopik çdo ditë. Grimcat e arit mund të transportohen nga erërat deri në 1,000 kilometra larg kraterit.
Një ekip kërkimor, i udhëhequr nga gjeokimistja Kimberly Meeker nga Instituti i Mineralogjisë dhe Teknologjisë i New Mexico-s, analizoi mostra nga dëbora, gazrat vullkanikë dhe atmosfera e Antarktidës. Të gjitha mostrat përmbanin grimca të vogla ari të pastër. Analizat me mikroskop elektronik zbuluan se këto grimca ishin kristale poliedrike me forma gjeometrike të rregullta, disa prej të cilave arrinin deri në 60 mikrometra në diametër.
Ndryshe nga vullkane të tjera si Kilauea dhe Etna, të cilat lëshojnë sasi më të mëdha ari në ditë, Mali Erebus shquhet për prodhimin e kristaleve të arit elementar.
Shkencëtarët ende nuk kanë një shpjegim të plotë për formimin e këtyre kristaleve. Një model i propozuar sugjeron ndarjen e arit nga lava përmes përbërjeve të paqëndrueshme me klor, ku ftohja e gazrave shkakton kristalizimin. Megjithatë, përqendrimi i ulët i arit në gazrat vullkanikë e bën këtë hipotezë të diskutueshme.
Vullkanologu Philip Kyle ka propozuar një tjetër hipotezë, sipas të cilës ari mund të formohet gradualisht në sipërfaqen e liqenit të lavës dhe më pas të ngrihet në ajër nga gazrat. Studiuesit theksojnë se kombinimi i veçantë i kimisë, temperaturave ekstreme dhe kushteve gjeologjike të Antarktidës mund të jetë arsyeja e unikalitetit të Malit Erebus.