Shkrimtari Kevin Powell u ka drejtuar një letër dy mbesave të tij, 14 dhe 4 vjeçe, duke përkujtuar 250-vjetorin e SHBA-së në vitin 2026. Ai thekson se Amerika feston lirinë dhe demokracinë, por në vitin 1776, kur u themelua, shumë afrikano-amerikanë ishin të skllavëruar, duke ndërtuar themelet e kombit pa pagesë.
Powell vëren se Thomas Jefferson dhe etërit themelues nuk e synonin vërtet barazinë kur deklaruan se "të gjithë njerëzit janë krijuar të barabartë". Kjo deklaratë nuk përfshinte të bardhët e varfër, popullsitë autoktone, afrikano-amerikanët, gratë apo vajzat. Ai e përshkruan Amerikën si një eksperiment të ndërtuar mbi racën, racizmin, seksin dhe seksizmin që në fillimet e saj.
Shkrimtari thekson se liria dhe demokracia mbeten të vështira për t'u perceptuar nga njerëzit me ngjyrë, të cilët ishin në robëri për gati 250 vjet dhe u desh një Luftë Civile për t'i dhënë fund skllavërisë. Ai përmend se duheshin edhe njëqind vjet të tjera që afrikano-amerikanët të fitonin të drejtën e votës dhe statusin qytetar, falë Lëvizjes për të Drejtat Civile.
Powell shprehet se pa kontributet e afrikano-amerikanëve në kulturë dhe shoqëri, Amerika aktuale nuk do të ekzistonte. Ai ndan historinë e tij personale, duke kujtuar fëmijërinë në varfëri dhe rrugëtimin drejt arsimimit e realizimit të ambicieve si shkrimtar, falë vizionit të nënës së tij.
Në letër, ai paralajmëron mbesat se dyert që dikur ishin të hapura po mbyllen dhe dëshmohen urrejtje, politika përjashtuese dhe dhunë, të ngjashme me përvojat e nënës së tij në Amerikën e segreguar. Ai u kërkon mbesave të duan veten dhe njëra-tjetrën, duke theksuar se historia duhet të jetë GPS-i i tyre dhe se duhet të luftojnë për lirinë e demokracinë. Powell mbyll letrën me shpresën për një Amerikë të ardhshme ku të gjithë njerëzit të jenë të lirë dhe të barabartë, duke mos harruar kurrë vlerën e grave.