Zvicra ofron një shumëllojshmëri peizazhesh dhe përvojash për ecësit, nga zonat ku ushtria kryen stërvitje të pandërprera, deri te fshatra piktoreskë me arkitekturë tradicionale. Një udhëtim prej gati 8 orësh, rreth 20 kilometra, filloi pranë stacionit të trenit në Nesslau të rajonit të Toggenburgut lindor. Aty, prania ushtarake dhe krisma armësh, si mortaja e mitralozë, ishin të dukshme, duke e bllokuar një pjesë të madhe të terrenit. Megjithatë, udha vijoi përgjatë lumit Thur drejt fshatit Wildhaus.
Gjatë kësaj ecjeje u kalua edhe fshati Stein, i famshëm për fabrikën e skive të hapur në vitin 1905 dhe i njohur për skiatorët. Ekonomia lokale mbështetet te bujqësia, zejtaria dhe turizmi. Kantoni i St. Gallenit shtrihet në 2052 km² me 504,686 banorë dhe ka 4394 kilometra shtigje ecjeje, të mirëmbajtura nga 150 vullnetarë që zëvendësojnë rreth 200 tabela orientuese çdo vit. Kantoni shquhet edhe për majat malore si Ringelspitz (3247 m) dhe Säntis (2502 m), si dhe për praninë e gjelit të egër.
Një ecje tjetër, prej mbi 20 kilometrash dhe rreth 5 orësh, u zhvillua afër Cyrihut, nga Andelfingeni në Eglisau. Andelfingeni, një fshat tradicional zviceran pranë lumit Thur, shquhet për shtëpitë e vjetra të mirëmbajtura dhe një urë historike druri. Peizazhi rural, me ara të punuara dhe livadhe të gjelbra, krijon një atmosferë që kujton Toskanën italiane. Rruga vazhdoi përgjatë lumit Rin, pas bashkimit të Thurit me Rin, deri në Eglisau. Ky fshat, i vendosur mes vreshtave dhe lumit, ka një muze me histori të pasur, që dokumenton zhvillimin arkitekturor, lundrimin, peshkimin e salmonit dhe jetën e banorëve.