Zhvillimi i shtetit dhe administrimi i pasurive publike janë kthyer në temë qendrore debatesh në Shqipëri. Qytetarë nga të gjitha spektrat ideologjike po protestojnë kundër asaj që perceptohet si një elitë politike e shkëputur, e cila favorizon interesa të veçanta në dëm të publikut.
Çështje si ishulli i Sazanit, laguna e Nartës apo lumi i Vjosës nuk janë më incidente të izoluara, por simbole të një modeli qeverisjeje jo-transparent. Ky model, i bazuar fort te ndërtimi dhe turizmi, ka përqendruar pasurinë në duart e një rrethi të ngushtë të lidhur me pushtetin, duke përjashtuar pjesën më të madhe të shqiptarëve nga përfitimet.
Kostoja e jetesës, veçanërisht në bregdet, është bërë e lartë për qytetarët vendas, ndërkohë që sektori i turizmit dhe ndërtimit mbështetet gjithnjë e më shumë te fuqia punëtore e huaj. Ndërkohë, shqiptarët vazhdojnë të emigrojnë drejt vendeve të BE-së në kërkim të mundësive më të mira ekonomike.
Korrupsioni endemik dhe favorizimet politike në menaxhimin e pasurive publike kanë thelluar hendekun mes qytetarëve dhe klasës politike. Debatet aktuale ngrenë pyetje thelbësore mbi funksionimin e shtetit të së drejtës dhe ritmin e reformave të nevojshme për integrimin europian.
Qytetarët nuk janë kundër zhvillimit, por kundër një modeli që dobëson ligjin dhe neglizhon interesin publik. Ata theksojnë se demokracia nuk matet vetëm me zgjedhje, por me aftësinë e qytetarëve për të mbrojtur interesin kombëtar. Ky debat vendos në qendër pyetjen: Çfarë lloj Shqipërie dëshirojmë t'u lëmë brezave të ardhshëm?