Ankaraja i ka kërkuar zyrtarisht UNESCO-s që bakllavaja të njihet si trashëgimi kulturore jomateriale e Turqisë. Vendimi pritet të merret gjatë sesionit të 21-të të Komitetit Ndërqeveritar për Ruajtjen e Trashëgimisë Kulturore Jomateriale, që mbahet në Xiamen.
Kjo lëvizje e Turqisë shkaktoi një reagim të menjëhershëm nga Greqia, e cila gjithashtu paraqiti një kërkesë pranë UNESCO-s. Greqia argumenton se bakllavaja lidhet me traditat e lashta kulinare bizantine dhe greke. Nga ana e saj, Turqia mbështet pretendimin në receta historike të zhvilluara në kuzhinën e Kostandinopojës gjatë periudhës osmane.
Njohja e bakllavasë si trashëgimi ka rëndësi për promovimin ndërkombëtar, turizmin dhe identitetin kombëtar. Debati nuk kufizohet vetëm mes Greqisë dhe Turqisë; edhe Siria pretendon një traditë të gjatë në përgatitjen e bakllavasë, duke theksuar historinë e qyteteve të Alepos dhe Damaskut, si dhe fistikët e Alepos të përdorur në ëmbëlsirë.
Historianët e gastronomisë shpjegojnë se origjina e bakllavasë është rezultat i një shkëmbimi shekullor të traditave kulinare bizantine, orientale dhe arabe. Ata theksojnë se receta u zhvillua gradualisht në rajone të lidhura politikisht dhe kulturalisht, shumë kohë përpara krijimit të kufijve modernë shtetërorë, duke e bërë të vështirë përcaktimin e një vendi të vetëm si origjinë.