Portugalia, me një skuadër plot yje, nuk arriti të kalojë fazën çerekfinale në Kupën e Botës, rezultat që cilësohet si poshtërim. Megjithëse u eliminuan nga Spanja, ekipi mund të kishte shmangur këtë përballje duke fituar grupin kundër RD Kongos, duke u përballur më pas me Gana dhe Zvicrën.
Një nga faktorët kritikë ishte Cristiano Ronaldo. Pasiviteti i tij shpesh e linte ekipin me dhjetë lojtarë në disa faza të lojës, dhe autoriteti i tij pengoi zëvendësimin, pavarësisht paraqitjeve të mira të Gonçalo Ramos. Megjithatë, problemet e ekipit ishin më të thella se performanca individuale e Ronaldos.
Trajneri Roberto Martinez nuk arriti të ndërtonte një sistem efikas me lojtarët e klasit botëror që kishte në dispozicion. Ai dështoi të shfrytëzonte cilësitë e mesfushorëve si Vitinha, Joao Neves, Bernardo Silva dhe Bruno Fernandes, të cilët shkëlqejnë në klubet e tyre falë kompaktesisë dhe lëvizjeve dinamike. Martinez preferoi një strukturë të shpërndarë, me anësorë të lidhur në vijat anësore, duke krijuar një mesfushë të zbrazët dhe një lojë të rrëmujshme. Kjo qasje pengoi lojtarët si Vitinha dhe Neves të tregonin potencialin e tyre të plotë.
Për më tepër, Martinez insistoi në përdorimin e anësorëve, duke alternuar Pedro Neto, Rafael Leao, Joao Felix dhe Francisco Conceicao. Kjo strategji krijoi mbivendosje me mbrojtësit e krahut Nuno Mendes dhe Joao Cancelo, dy nga mbrojtësit më të mirë në botë, të cilët gjithashtu kërkojnë hapësirë në krahë. Kjo rezultoi në një ekip me gjysmën e lojtarëve të përqendruar në krahë, mesfushorë qendrorë të pozicionuar thellë, dhe një qendër sulmi të izoluar.
Bruno Fernandes, një tjetër viktimë e sistemit, vuajti kur nuk ishte mesfushori dominues. Numri i pasimeve të tij ra ndjeshëm në Kupën e Botës krahasuar me performancat në klub, për shkak se Neves dhe Vitinha i merrnin hapësirë. Kombinimi i këtyre faktorëve, përfshirë rolin e Ronaldos, e pengoi Portugalinë të prodhonte një performancë kolektive bindëse kundër kundërshtarëve të fortë. Martinez nuk bëri ndryshime taktike, si kalimi në një formacion 4-4-2, i cili mund të kishte shfrytëzuar më mirë talentin në dispozicion.